کد وضعیت ۳۰۱ (Permanent Redirect)

این روش به معنای «انتقال دائمی» است. وقتی از این کد استفاده می‌کنید، به مرورگر و خزنده‌های موتور جستجو (مانند Googlebot) می‌گویید که آدرس قدیمی دیگر اعتبار ندارد و تمام ارزش و اعتبار آن (Link Equity) باید به آدرس جدید منتقل شود.

پیاده‌سازی در ASP.NET Core MVC:

در کنترلرهای ASP.NET Core، می‌توانید از متد RedirectToActionPermanent یا RedirectPermanent استفاده کنید:

public IActionResult OldPage()
{
    return RedirectPermanent("https://yourdomain.com/new-page");
}

تحلیل ویژگی‌ها:

• SEO (عالی): بیش از ۹۰٪ تا ۹۹٪ از اعتبار لینک (Link Juice) را به صفحه جدید منتقل می‌کند. بهترین گزینه برای تغییر دامنه یا تغییر ساختار URL است.

• Performance (عالی): مرورگرها معمولاً این پاسخ را کش (Cache) می‌کنند. یعنی در دفعات بعدی، مرورگر بدون سوال از سرور، مستقیماً به آدرس جدید می‌رود.

• امنیت (بله): به عنوان یک استاندارد HTTP، کاملاً ایمن است.

کد وضعیت ۳۰۲ (Found / Temporary Redirect)

این کد به معنای «انتقال موقت» است. شما به موتورهای جستجو می‌گویید: «فعلاً این صفحه در آدرس دیگری است، اما ممکن است در آینده به همین آدرس برگردد.»

پیاده‌سازی در ASP.NET Core MVC:

این روش پیش‌فرض در اکثر متدهای هدایت‌گر است:

public IActionResult TemporarilyMoved()
{
    return RedirectToAction("Index", "Home"); // این یک 302 بازمی‌گرداند
}

تحلیل ویژگی‌ها:

• SEO (ضعیف): اعتبار لینک منتقل نمی‌شود. گوگل صفحه قدیمی را در ایندکس خود نگه می‌دارد و ممکن است صفحه جدید را به عنوان محتوای تکراری (Duplicate Content) شناسایی کند.

• Performance (متوسط): برخلاف ۳۰۱، این پاسخ توسط مرورگرها کش نمی‌شود، بنابراین هر بار یک درخواست به سرور ارسال می‌شود.

• امنیت (گاهی اوقات): در حملات "URL Hijacking"، مهاجمان ممکن است از ریدایرکت‌های ۳۰۲ برای نمایش محتوای خود در نتایج جستجوی آدرس اصلی استفاده کنند.

ریدایرکت با جاوااسکریپت (JS Redirect)

در این روش، سرور ابتدا صفحه را به کلاینت می‌فرستد و سپس یک قطعه کد JavaScript در مرورگر اجرا می‌شود تا آدرس را تغییر دهد.

پیاده‌سازی:

تحلیل ویژگی‌ها:

• SEO (بسیار ضعیف): اگرچه گوگل اکنون می‌تواند جاوااسکریپت را رندر کند، اما تضمینی برای انتقال اعتبار وجود ندارد. بسیاری از خزنده‌های ضعیف‌تر اصلاً متوجه این انتقال نمی‌شوند.

• Performance (بسیار ضعیف): کاربر باید ابتدا تمام کدهای صفحه اول را دانلود کند، سپس اسکریپت اجرا شود و دوباره درخواست جدیدی برای صفحه دوم ارسال شود. این یعنی زمان انتظار دوبرابر.

• امنیت (خیر): این روش به شدت در معرض حملات Open Redirect است. اگر پارامتر مقصد از ورودی کاربر گرفته شود، مهاجم می‌تواند کاربران را به سایت‌های مخرب هدایت کند.

بازنویسی آدرس (URL Rewriting)

تفاوت بزرگ Rewriting با Redirection در این است که در بازنویسی، آدرس در نوار آدرس مرورگر تغییر نمی‌کند. سرور درخواست را برای آدرس A دریافت می‌کند، اما محتوای آدرس B را نشان می‌دهد.

پیاده‌سازی در ASP.NET Core:

این کار معمولاً در Program.cs با استفاده از RewriteMiddleware انجام می‌شود:

var options = new RewriteOptions()
    .AddRewrite("old-path", "new-path", skipRemainingRules: true);
app.UseRewriter(options);

تحلیل ویژگی‌ها:

• SEO (پرخطر): اگر یک محتوا با دو آدرس مختلف (آدرس واقعی و آدرس بازنویسی شده) در دسترس باشد، دچار مشکل Duplicate Content خواهید شد. باید حتماً از تگ rel="canonical" استفاده کنید.

• Performance (متوسط): پردازش قوانین بازنویسی در سمت سرور مقداری از منابع CPU را مصرف می‌کند، اما چون درخواست دومی از سمت کلاینت ارسال نمی‌شود، در کل بد نیست.

• امنیت (موارد خاص): معمولاً ایمن است اما اگر قوانین به درستی نوشته نشوند، ممکن است فایل‌های حساس سیستمی به اشتباه در معرض نمایش قرار گیرند.

جدول مقایسه‌ای جامع

چه زمانی از کدام استفاده کنیم؟

۱. استفاده از ۳۰۱ زمانی که:

• قصد دارید دامنه سایت را از .com به .net یا هر چیز دیگری تغییر دهید.

• ساختار لینک‌های سایت را تغییر داده‌اید (مثلاً از /blog/post1 به /article/post1).

• می‌خواهید پروتکل http را به https اجبار کنید.

۲. استفاده از ۳۰۲ زمانی که:

• یک صفحه محصول به طور موقت موجود نیست و می‌خواهید کاربر را به صفحه «به زودی موجود می‌شود» بفرستید.

• در حال تست A/B روی دو صفحه مختلف هستید.

۳. استفاده از Rewriting زمانی که:

• آدرس‌های فنی و زشت دارید (مانند product.aspx?id=123) و می‌خواهید آدرس‌های تمیز و کاربرپسند نمایش دهید (/products/iphone).

• می‌خواهید ساختار پوشه‌بندی داخلی سرور را از دید کاربران مخفی نگه دارید.

۴. استفاده از JS Redirect زمانی که:

• انتقال به انتخاب کاربر بستگی دارد (مثلاً بعد از ۵ ثانیه انتظار یا کلیک بر روی یک دکمه خاص).

• نیاز دارید قبل از انتقال، برخی اطلاعات را در localStorage مرورگر ذخیره کنید.

نکات کلیدی در ASP.NET Core MVC برای بهینه‌سازی

1. استفاده از Middleware: برای ریدایرکت‌های سراسری (مثل HTTP به HTTPS)، همیشه از Middleware در خط لوله (Pipeline) استفاده کنید تا قبل از رسیدن درخواست به کنترلر، عمل هدایت انجام شود. این کار بار پردازشی سرور را کاهش می‌دهد.

2. جلوگیری از Redirect Loops: همیشه دقت کنید که آدرس مقصد دوباره به آدرس مبدأ ریدایرکت نشود. این کار باعث خطای ERR_TOO_MANY_REDIRECTS در مرورگر شده و سایت شما را از دسترس خارج می‌کند.

3. امنیت در ریدایرکت: اگر آدرس مقصد را از کاربر دریافت می‌کنید (مثلاً پارامتر returnUrl در صفحه لاگین)، حتماً از متد Url.IsLocalUrl(url) استفاده کنید تا از حملات فیشینگ جلوگیری شود.

if (Url.IsLocalUrl(returnUrl))
{
    return Redirect(returnUrl);
}
else
{
    return RedirectToAction("Index", "Home");
}

نتیجه‌گیری

در توسعه برنامه‌های تحت وب با ASP.NET Core، انتخاب روش صحیح انتقال آدرس، فراتر از یک تصمیم فنی ساده است؛ این تصمیمی است که بر تجربه کاربری (UX) و دیده شدن سایت شما در موتورهای جستجو تأثیر مستقیم دارد. برای تغییرات دائمی همیشه 301 را ترجیح دهید و تا حد امکان از ریدایرکت‌های جاوااسکریپتی برای اهداف سئو دوری کنید.